Op 6 november 2013 moesten wij afscheid nemen van één van de oprichters van onze stichting “Straatkinderen Raducaneni.”

Arie, geboren op 17 januari 1930 was een veelzijdig man, actief, heel intelligent, met veel oog voor de medemens en oprecht geïnteresseerd in hun noden.
Nadat hij gestopt was met een priesteropleiding, trouwde hij met Trien Laan, zijn grote liefde. Zij kregen vier kinderen. In de avonduren volgde hij vele studies.
Hij was oprichter en directeur van de ULO, later MAVO in Opmeer. Later ging hij rechten studeren en werd advocaat en daarna rechter in Alkmaar.

Arie BoumaHet leven van Arie kenmerkt zich vooral doordat hij altijd klaar stond voor mensen die het minder hadden of wie onrecht was aangedaan, vandaar  zijn wetswinkel  in Spanbroek .
Door toenemende doofheid was hij genoodzaakt te stoppen met veel van zijn werkzaamheden, maar dat weerhield hem niet om door te gaan met het helpen van mensen. Daarvoor werd hij terecht onderscheiden met de eremedaille verbonden aan de Orde van Oranje Nassau in goud.

Toen zijn vrouw Trien na een korte ziekte overleed was hij gebroken, maar hij vond toch het geluk weer met  de vrouw van zijn vriend Ted Beerepoot, die ook pas weduwe was. Met Willemien trouwde hij in 1999 in Oostenrijk in de plaats waar Ted en Willemien al jaren op vakantie gingen. De dochter van de vrienden waar zij altijd logeerden,  Patrizia, was zuster van de orde van Steyl.  Zij werkte voor arme straatkinderen in Raducaneni in Roemenië.  Nadat ze samen met de auto op verkenning waren geweest  en gezien hadden onder welke omstandigheden Patrizia moest werken, besloten Arie en Willemien haar te helpen. Na 3 jaar werd samen met een groep Oostenrijkers, een kindertehuis gerealiseerd en werd begonnen met hulp aan 5 scholieren die zo in de stad voortgezet onderwijs konden volgen. Dit resulteerde in de oprichting van deze stichting. Er volgden nog vele scholieren en veel van hen konden zelfs daarna verder studeren.
Ondanks zijn doofheid en hoge leeftijd was Arie tot het laatst toe betrokken bij de stichting. Gesteund door zijn Willemien werden veel acties ondernomen die tot doel hadden geld voor de stichting te verwerven. Zo is ook de boekenmarkt ontstaan. Zelfs op zijn sterfbed had hij nog ideeën voor deze markt.

Nadat Arie gestopt was met het werk, had hij tijd om een boek te schrijven. In dit boek getiteld: “Liefde of Leer”, laat Arie weten dat in alle religies eigenlijk maar één ding belangrijk is: de liefde. Hij was fel tegen het opleggen van vaste regels in welke religie dan ook. “Het maakt niet uit hoe je de Berg opklimt”.
Ook ging hij weer studeren en had nog graag willen promoveren voor zijn proefschrift “Onrecht in het recht”. Helaas heeft dit niet meer mogen gebeuren.

Arie overleed na een  ziekbed van 8 weken op 6 november, in de vaste overtuiging  weer verenigd te worden met  Trien,  Ted  en alle vrienden die hem zijn voorgegaan.
Wij zijn hem veel dank verschuldigd en missen in hem een grote promotor voor de stichting.
We zullen met support van zijn vrouw Willemien in zijn geest doorgaan met het werk voor de kinderen en studenten in Roemenië.

Bestuur, stichting “Straatkinderen Raducaneni”.

Hoe het allemaal begon

In februari 1999, gelijk met de start van het huwelijk van Arie Bouma en Willemien Beerepoot-Hulskamp in het kerkje van het bergdorpje Kirchschlag in Oostenrijk, is het project voor de straatkinderen van Raducaneni in Roemenië van start gegaan. De geldelijke giften b.g.v. het huwelijksfeest werden bestemd voor het werk van Zr. Patrizia Kaiser. Zij is lid van de orde van Steijl uit Limburg en is enige dochter van vrienden van Arie en Willemien.
Deze vrienden: Franz en Maria Kaiser hebben een boerderij in Kirchschlag, waar Arie en Willemien jaarlijks vakantie hielden.

Lees hier het hele artikel...

 

JSN Decor template designed by JoomlaShine.com