Verslag 19-23-3-2014-roman-raducaneni-Jan-Piet


Jan Koomen - voorzitter
Piet Nijhuis  - bestuurslid communicatie

Doel:     Arie en Willemien Bouma hebben tot voor kort veel voor Roemenie geregeld. Communicatie en
schriftverkeer is vanaf de oprichting van onze Stichting via Arie en Willemien gelopen.
Als voorzitter wilde Jan nu kijken hoe de stand van zaken in Roemenie er nu voor staat. Er waren wat
onduidelijkheden over het reilen en zeilen in Roman en in Raducaneni waar wij als bestuur geen
duidelijke antwoorden op konden krijgen. Een prima reden dus om eens ter plekke te gaan kijken.
Verder vindt Jan dat het bestuur verantwoordelijk is voor een efficiёnt besteden van geld dat door
vele sponsoren en vrijwilligers bijeen wordt gebracht.

De zusters in RomanRoman:    Een stadje waar een goed zusterhuis staat. Dit wordt door Zr. Patrizzia tezamen met Zr. Sepharine (ca.
    40 jr. en Zr. Teresia (ca. 65jr) wordt gerund. Het huis heeft 10 appartementen voor meisjes. 3 eten en
    slapen er en de 7 anderen studeren er. Vaak uit moeilijke gezinnen uit Roman of uit de directe
omgeving van Roman.  Wij gingen er van uit dat er hier problemen waren en dat het tehuis nog in opbouw was. Dit was echter niet het geval. Een prima tehuis, 1e zusterhuis in Roemenie en alles was er goed voor elkaar. Een meevaller dus, deze zaak loopt hier echter.. hier liggen de problemen wat sterker onderhuids. Met 3 zusters kan je niet veel behappen en dan worden kwesties als
-     alcohol verslaving
-    Met daarbij mishandelingen van vooral vrouwen en kinderen
-    Vrouwenhandel
-    Gebroken gezinnen omdat mannen en /of vrouwen elders werken o.a. in Italie .
niet echt makkelijk en efficient te bestrijden. Hier zouden wij als Stichting een positieve input kunnen geven om meer particulier personeel / leerkrachten etc. in te schakelen om de Zusters meer de ruimte te geven zich op de hoofdzaken te richten. Kinderen in een slecht gezin bijvoorbeeld waar de angel uit het alcohol gebruik zou moeten.. Kinderopvang beter, wij hebben het in de week gelegd.

Raducaneni:    Ca. 5000 inwoners in merendeel erg simpele huizen. Leef idee: ca. 50-60 terug vergeleken
        met Nederland. De 2e vestiging van de zusters van Stijl (Limburg). Net zoals Roman door
Oostenrijkers of met behulp van Oostenrijk gebouwd. Prima voor elkaar dus, al blijft er wel het nodige aan onderhoud.  Ook hier wordt door Oostenrijk support gegeven. Laat het maar aan de Oostenrijkers over. Hier proeven wij snel hetzelfde probleem als in Roman. Mankracht oftewel gebrek aan NONNEN. Naschoolse opvang voor ca. 150 kinderen, muziekles en andere activiteiten, eten koken, onderhoud van gebouwen etc.
        De ouders van 2 studenten verzorgen de houtkachels voor de centrale verwarming en
        assisteren in de keuken. 1 lerares die afgestudeerd is uit onze studenten helpt met de
        bijscholing en weer een andere student helpt met de creativiteitsuurtjes.
        De bemanning:  Zr. Ana Tisea – voor 6 jaar als hoofd aangesteld, Zr. Anna Trojer, werkt hier al
        een flink aantal jaren en Zr. Gabriella (35jr) die zwaar werk heeft van het werken met de
        kinderen in een moderne “klooster omgeving” in een arm gebied.
        Zr. Mari Rosa (76 jr)  is er vanuit Duitsland even ter assistentie en als vrolijke noot voor Anna
        en Gabriella. Hoofd Ana Tisea is tijdelijk afwezig.
    
Eerste heel positieve ervaring:
    Ziekenhuis – is verzorgingshuis geworden. De “oudjes” en lees erg hulpbehoevende mensen liggen
    peut an in de door ons geleverde ziekenhuisbedden. Lang dachten we dat de bedden waren
    verschroot of weggegeven maar dat zag er spik en span uit. Hier doe je het voor !

Tweede heel positieve ervaring:
    Studenten en mensen zijn graag bereid iets voor de “nonnen” te doen. Kunst voor de 3 zuster wel de
    juiste personen te zoeken. 12 studenten zijn naar de zaterdagavond gekomen. Wij , Jan en ik, wilden
    er ons verhaal vertellen over de geschiedenis van Stichting Raducaneni, hoe groot de aanpak eenmaal
    per jaar is en hoeveel “normale” mensen zich in Holland / Spanbroek zich inspannen om Raducani een
    steun in de rug te geven. Niet alleen aandachtig maar met bewondering voor de vele Spanbroekers,
    sponsoren, helpers en noem maar op die dit voor hun deden! Tot nu hadden onze studenten er weinig
    of geen weet van. Spontaan werden 5 adressen gevonden waar de Spanbroekse meiden van “AWARD”
    een aantal dagen in juli 2014 terecht konden om de zaak Raducaneni verder uit te diepen voor hun
    project. Gretig luisterden deze studenten en de bereidheid om ideeen, medewerking en steun aan ons
    / Raducaneni is er alom. Nu nog het vervolg. Maar heerlijk om dit te zien.

    Wij hadden een praktisch en erg toepasselijk en symbolisch cadeau voor de Zusters mee genomen.
    Iedereen heeft een tuin in Raducaneni – groente zaaizaad, gekregen van Bejo zaden Warmenhuizen
    en Pop Vriend in Andijk. Wij hebben het aan de studenten uitgedeeld met het verzoek dit te delen met
    ouders, buren, vrienden, kennissen. Een beter spin off effect kan je niet hebben. Deze vergelijking heb
    ik aan de studenten gegeven – dankbaarheid las ik in de jonge en mooie ogen!

Hoe verder in Raducaneni ?

Basis scholen en voortgezette scholen zijn in principe in Raducaneni aanwezig. Deze scholen worden door de Staat onderhouden. Echter veel mensen laten het door de armoede en door de huiselijke omstandigheden afweten. Moeders werken soms in Italie in gezinnen waar beide ouders werken en zij de huishouding en kinderopvang verzorgen – dit is dubbel maar er moet brood op de plank komen!
Ongeveer 25 studenten worden gesteund om vooral in Iasi te studeren. Via de John Heddes foundation zullen er nog 2 aan worden toegevoegd.
Wij hebben voorgesteld dat de zusters meer zouden moeten delegeren. Voor ca. € 1,50 per uur kan een hulp worden gevonden. Als je over 1000 uur spreekt is dat nog maar €. 1.500,--
De zusters kunnen dan meer schrijnende gevallen opsporen en er aandacht aan besteden. Een kind dat om reden dat het geen kleding heeft niet naar school kan, kan niet. Deze gevallen zijn bekend!
Meer opvang en naschoolse bijles of ondersteuning.
Materiaal voor de kleinsten
Muziek instrumenten voor uitvoeringen, een koortje of iets dergelijks.

Wij hebben afgesproken dat de zusters ons meer en eerder vragen. Nee heb je en ja kan je krijgen..

Je ziet dat de geestelijke druk en de werkdruk de ouder wordende zusters tot last is. Het gebrek aan duidelijke communicatie hebben we gelukkig doorbroken. Jan en ik hebben er alle vertrouwen in dat dit project Raducaneni zich goed en snel zal ontwikkelen.

De politieke situatie , burgemeester, is er de laatste jaren beter op geworden. Wellicht een punt om op korte termijn aandacht aan te besteden.

Wij gaan nauwere kontakten met de studenten onderhouden en we proberen hun daarbij motiveren en te informeren.
Veel ideeen zijn er onderweg ontstaan, maar wij gelukkig van werden “vooral een helder beeld” van wat er aan de hand is en hoe wij er verder op kunnen inspelen.
Wij hopen jullie volgend jaar de resultaten hiervan uitgebreid te kunnen mededelen.

Tenslotte denken wij dat voor de allerarmsten iets met kleding opgezet kan worden. Je kind thuishouden van school omdat het geen kleren heeft …
Ook iets om voor gevorderde studenten? Opzet van een kledingshal? In Jasi is al zo iets.


 


Donderdag 19/3/: Schiphol – Boekarest. Bij het inchecken doet Jan afstand van een grote bus scheerzeep en
        een grote flacon haarshampoo.. Voor de 2 koffers vraagt de KLM helaas €. 60,--.  Shit happens
        Interessant is voor volgende bezoeken Schiphol-Wenen-Iasi of Brussel -Bacau te onderzoeken.
        Auto gehuurd en de ca. 360 km naar Roman afgelegd in ca. 7 uur.
        Het is donker als we Roman naderen.
        Omdat de TomTom ons in de steek laat schieten wij een flitsende agent aan om snel de
        Strada Costache Negri 16 te vinden. Het is rond 20.45.
        Wij krijgen een allerhartelijkste ontvangst van Zr. Patrizzia. Dez heeft helaas weinig tijd –
        moet met de trein naar Boekarest toe en vervolgens naar Oostenrijk om haar zieke vader te
        bezoeken. Helaas komt ze enkele uren te laat in Oostenrijk – haar vader overlijdt rond 3.00
        uur op 20-3-2014.
        Zr. Sepharine (Indonesie) en Zr. Teresia hebben een uitstekend diner voor ons bereid.
        We praten alvast over Roman, de organisatie en hoe het er hier aan toe gaat. Roman is de 1e
        vestiging in Roemenie van de Zusters “van Stijl” onder welke Orde onze “Nonnen” vallen. Na
        ca. 6 jaar de leiding in Raducaneni te hebben gehad – de 2e vestiging in Roemenie – is
Zr. Patrizzia hier aan de slag gegaan. Om de ca. 6 jaar wisselt men bij voorkeur de leiding..
Tijdens ons bezoek blijkt dat zowel Roman als Raducaneni een prima accommodatie hebben
die grotendeels door Oostenrijkers is gerealiseerd.
Roman: men heeft hier 10 appartementen voor studenten – allen jonge dames – die hier
intern mogen omdat de situaties thuis een normaal studeren in de weg staat. Thans zijn er 3
studenten volledig ondersteund, en de overige 7 gedeeltelijk.
Roman is een redelijk moderne stad waarin duidelijk te zien is dat Roemenie zich positief
ontwikkelt. Wat niet te zien is:
-    Er is veel alcoholisme  gezinnen worden ontwricht. In Roman hebben de Zusters een programma opgezet om deze verslaving terug te dringen
-    Gevolg van Alcohol is misstanden in gezinnen zoals mishandeling en verwaarlozing
-    Vrouwenhandel – helaas hebben de zusters wegens gebrek aan mankracht het gevecht hier tegen even moeten stopzetten.

Als Stichting kunnen wij in Roman niet direct iets doen. De studenten worden goed verzorgd. Iedereen kan naar lager en voortgezet onderwijs dat door de Staat wordt verzorgd.

Zr.  Sepharine en Zr. Teresia zijn zeer onder de indruk als wij laten zien wat er door ca. 30 vrijwilligers en 6 bestuursleden gedaan wordt om kinderen in Roemenie een kans te geven om meer en beter te leren. Wij komen tot een conclusie dat Roman de zaken redelijk goed onder controle heeft en dat er gen directe urgente hulp nodig is.
Als er hulp geboden kan worden denken wij aan:
-    Extra ondersteuning van de Zusters door particulieren. De Nonnen “verzuipen” in het werk en zouden ontlast moeten worden, waardoor ze zelf meer en beter kunnen gaan organiseren. Voordeel is, dat er meer mensen bij het ontwikkelingsproject betrokken gaan worden.
-    Ondersteuning van studenten die de studie hebben afgerond maar die met nog een verlenging een hoger en beter nivo kunnen gaan bereiken. Denk aan een renteloze lening
-    Hulp om mensen meer te binden om van binnen uit meer draagvlak te krijgen. Studenten die de studie hebben afgerond kunnen in het  zusterhuis bijspringen in de vorm van lesgeven, kennisoverdracht, financieel etc. of door zelf lokaal nieuwe initiatieven te ontplooien.

Vrijdag 20-3-2014:  Het is Vasten en vrijdag en dan denk je dat wordt een schrale dag. Niets is minder waar.
    Rond 5 uur gaat de wekker beneden bij de Zusters, rond 8 uur mogen wij voor het ontbijt verschijnen.
    Onderweg heeft Zr.  Sepharine vis gevangen voor het middagmaal. Voor Jan en mij mag het altijd
    vastentijd zijn, zo stellen we vast..
    Roman wordt rond 14.00 uur vaarwel gezegd – ca. 4 uur later komen wij via Iasi in Raducaneni aan.
Hier treffen we Zr. Anna Trojer en Zr. Mari Rosa aan die op 76-jarige leeftijd een werkvakantie van 4
weken in Raducaneni heeft en het werk van Zr. Anna  iets kan verlichten.
    In Raducaneni heeft Zr. Ana Tisea de leiding – deze is helaas afwezig.
    Een 3e nog jonge Zr. Gabrielle kompleteert de werkgroep “Raducaneni”

Zaterdag 21-3-2014 – Een dag om echt vrolijk van te worden. Wij gaan naar het Hospitaal dat inmiddels geen
    hospitaal meer is maar een tehuis waar vooral oude mensen verzorgd worden. Het tehuis is
    gerenoveerd, al de door ons geleverde bedden hebben een prima bestemming gevonden!
    We zien dat de Zusters kontakten hebben met het verzorghuis en dat dus goed loopt. Wel triest om te
    moeten horen dat in Roemenie de “oudjes” door hun kinderen soms in de steek worden gelaten…
    Zr. Anna regelt dat er die avond 12 leerlingen waarvoor wij geldt ter beschikking stellen zullen komen.
Wij leggen deze studenten uit wat onze Stichting allemaal doet en dat wij graag een interactie met ze willen hebben om in de toekomst meer met elkaar te doen. Er gaat een wereld voor ze open, nieuwe ideeen borrelen op maar vooral dank en respect voor het werk van de mensen die in Holland iets doen voor hun toekomst. Symbolischer kon het eigenlijk niet: Wij hebben groentenzaad dat wij van Vriend-Andijk en van Bejo Warmenhuizen onder de studenten verdeeld met het verzoek dit aan hun ouders, buren en familie enz. te verdelen om zodoende samen aan de slag te gaan. Als je bedenkt dat iedereen in Roemenie een eigen tuin heeft zou dit prima moeten lukken..
In Raducaneni hebben wij heel veel ideeen besproken maar de belangrijkste punten zijn:
-    Zusters ontlasten door meer particulieren bij de na-schoolse opvang , de muzieklessen en de andere activiteiten te betrekken. Dat is veel voor 150-200 kinderen. Die eten, knutselen, maken muziek en krijgen bijles. Tot onze vreugde is 1 studente die al als lerares is afgestudeerd in het Zusterhuis actief. Een andere student maakt tijd vrij voor activiteiten. Dit moet meer! Te denken valt aan minimaal 1000 uur extra hulp
-    Extra echt arme kinderen proberen te helpen. Men maakt geen onderscheid tussen RK, Roemeens Orthodox of Roma, echter vooral de Roma groep is nauwelijks te bereiken.
-    Extra materiaal zoals teken- en handvaardigheidsmateriaal.
-    Muziekinstrumenten – gitaar – xilofoon etc.
Jan zegt toe dat Zr. Anna alles kan en mag vragen. “Nee” heb je en “ja” kan je krijgen.

Een zeer verhelderend bezoek met veel nieuwe inzichten
Een werkgroep met 4 meiden en een begeleidster mogen in Raducaneni aan de slag. 5 studenten hebben aangeboden deze dames voor een aantal dagen thuis en in Iasi op te vangen. Hieruit kunnen er naar verwachting weer mooie initiatieven komen.

O ja, we moesten na intensieve gesprekken helaas ook weer terug. Zondagmiddag ca. 160 km gereden, tussenstop gemaakt en overnacht. “Jan betaalt” werd het na 2 borrels dus we doen er nog 1.. Ja , wij hebben een goede penningmeester, dat waren we met elkaar eens. Nee, hiervan gaat hij geen bonnen zien, een heerlijke en leerzame ervaring met veel punten waarmee wij aan de slag kunnen. Er is veel werk in Raducaneni te doen en wij hopen daarvan in de toekomst wat meer op de website Stichting Raducaneni te kunnen zetten.

Tot ziens op de a.s. boekenmarkt.

Tekst: Piet Nijhuis

JSN Decor template designed by JoomlaShine.com